(பகுதி 5) பிளாஸ்டிக் ஒப்பந்தப் போர்: அறிவியல் எச்சரிக்கை முதல் உலக அரசியல் வரை
20ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில், மனித வரலாறு பிளாஸ்டிக்கைத் தழுவியது. 1907-ல் பெல்ஜிய வேதியியலாளர் லியோ பேக்லாண்ட் கண்டுபிடித்த பேக்கலைட் (Bakelite), தொழிற்புரட்சிக்கு அடுத்த, மிகப்பெரிய கண்டுபிடிப்பாகக் கருதப்பட்டது. விலை மலிவு, குறைந்த எடை, மற்றும் நீடித்த தன்மை காரணமாக, 1950-களிலிருந்து பிளாஸ்டிக் உற்பத்தி அபரிமிதமாக அதிகரித்தது. உணவுப் பொட்டலங்கள், வீட்டு உபயோகப் பொருட்கள், மருத்துவ சாதனங்கள், வாகன உதிரிபாகங்கள் எனப் பலவற்றிலும் பிளாஸ்டிக் ஒரு முக்கியப் பொருளாக மாறியது. 1960-ல், 15 மில்லியன் மெட்ரிக் டன்களாக இருந்த உலகளாவிய பிளாஸ்டிக் உற்பத்தி, 2020-ல் 367 மில்லியன் டன்களைத் தாண்டியது. ஆனால், இந்த வேகமான வளர்ச்சி ஒரு அமைதியான பேரழிவை ஏற்படுத்திக்கொண்டிருந்தது—கடல்களில் மிதக்கும் நுண் துகள்கள், உயிரினங்களின் உணவுச் சங்கிலியை சீரழிக்கும் அச்சுறுத்தல், மற்றும் மனித ஆரோக்கியத்தை பாதிக்கும் நச்சுத்தன்மை.
ஆரம்பத்தில், பிளாஸ்டிக் மாசுபாடு ஒரு சில விஞ்ஞானிகளின் எச்சரிக்கையாக மட்டுமே இருந்தது. 1972-ல் வெளியான ஆய்வுகள், கடல்களில் மிதக்கும் நுண்பிளாஸ்டிக் துகள்கள் (microplastics) கடல்வாழ் உயிரினங்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் என எச்சரித்தன. 1980களில் அமெரிக்கா, ஜப்பான், ஐரோப்பா போன்ற நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் இயக்கங்கள், பிளாஸ்டிக் கழிவுகளின் தீமைகளை விவாதிக்கத் தொடங்கின. இருப்பினும், உலக அரசியலில், இது ஒரு “சிறிய பிரச்சினை”யாகவே பார்க்கப்பட்டது. குப்பை மேலாண்மையை மேம்படுத்தினால் போதும் என்ற புரிதல் நிலவியது. ஆனால், 1990களின் இறுதியில், பிளாஸ்டிக் கழிவுகள் கடல்வாழ் உணவுச் சங்கிலியையே (food chain) பாதிக்கின்றன என்பதற்கான ஆதாரங்கள் வெளிவரத் தொடங்கின.
1997இல் கடலியலாளர் சார்லஸ் மூர் (Charles Moore), பசிபிக் பெருங்கடலில் “கிரேட் பசிபிக் கார்பேஜ் பேட்ச் (Great Pacific Garbage Patch)” எனப்படும் மிகப்பெரிய பிளாஸ்டிக் குப்பை மண்டலத்தை கண்டுபிடித்தார். பின்னர், அவர் இதைப் பற்றி 1999-ல் Marine Pollution Bulletin இதழில் வெளியிட்டார். “Great Pacific Garbage Patch” என்கிற பெயர், ஊடகங்களில் 2000களின் தொடக்கத்தில் பிரபலமானது. (2018 ஆய்வின்படி, இது 1.8 மில்லியன் சதுர கிலோமீட்டர்கள் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது என்று உறுதி படுத்தப் பட்டது. இது பிரான்ஸ் நாட்டின் மூன்று மடங்குக்குச் சமமாகும்.) இந்தக் கண்டுபிடிப்பு 2000களில் ஊடகச் செய்திகளில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது. பிளாஸ்டிக் பிரச்சினை இனி “குப்பை மேலாண்மைச் சிக்கல்” (waste management issue) என்ற எல்லைக்குள் அடங்காமல், உலக அளவில் பரவியுள்ள ஒரு சுற்றுச்சூழல் நெருக்கடியாகப் பேசப்பட்டது. 2010ன் நடுப்பகுதிக்குப் பிறகு, பிளாஸ்டிக் மாசுபாடு உலக அரசியலின் மையப் பிரச்சினையாகத் தீவிரமடைந்தது –இது வெறும் அறிவியல் அறிக்கை அல்ல, உலகளாவிய உயிரினங்களின் உயிர்வாழ்வுக்கான போராட்டம் என்கிற புரிதலை கொடுத்தது.
2016ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் திட்டம் (UNEP – United Nations Environment Programme) வெளியிட்ட “கடல் பிளாஸ்டிக் குப்பைகள் மற்றும் நுண்பிளாஸ்டிக் துகள்கள்” (Marine Plastic Debris and Microplastics) அறிக்கை, கடல் சூழலியல் மற்றும் மனித ஆரோக்கியத்தில் பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டின் ஆழமான பாதிப்புகளை வெளிப்படுத்திய, முக்கிய கொள்கை ஆவணமாக அமைந்தது (UNEP, 2016). இந்த அறிக்கை கடல்களில் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளின் பரவல், நுண்பிளாஸ்டிக் துகள்களின் (microplastics) தாக்கம், மற்றும் இவை கடல் உயிரினங்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் ஏற்படுத்தும் அபாயங்களை விரிவாக ஆராய்ந்தது. கடல் உணவுச் சங்கிலியில் நுண்பிளாஸ்டிக் துகள்கள் நுழைவதால் உயிரினங்களுக்கு ஏற்படும் நச்சுத்தன்மை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் சீர்கேடு ஆகியவற்றை இது வலியுறுத்தியது.
.jpeg)
இதே காலகட்டத்தில், பிபிசி (BBC) தயாரித்த ‘ப்ளூ பிளானட் II’ (Blue Planet II) ஆவணப்படம் (2017) உலகளவில் பரவலான கவனத்தைப் பெற்றது. இந்த ஆவணப்படம் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளால் பாதிக்கப்படும் கடல் ஆமைகள், திமிங்கிலங்கள், கடல் பறவைகள் போன்ற உயிரினங்களின், இதயத்தை உலுக்கும் காட்சிகளை வெளிப்படுத்தியது. உதாரணமாக, மனிதர்களால் கடலில் கைவிடப்பட்ட பிளாஸ்டிக் வலைகளில் சிக்கிப் போராடும் ஆமைகள், மற்றும் பிளாஸ்டிக் துண்டுகளை உணவாக உட்கொண்டு இறந்த பறவைகளின் காட்சிகள், உலக மக்களிடையே பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டின் தீவிரத்தை ஆழமாக உணர்த்தியது — இது வெறும் திரைக்காட்சி அல்ல, நமது கடல்களின் உண்மையான அழுகையாக எதிரொலித்தது.
இந்த விழிப்புணர்வின் விளைவாக, 2017 டிசம்பரில் கென்யாவின் நைரோபியில் நடைபெற்ற ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் மாநாட்டில் (UNEA-3 – United Nations Environment Assembly) பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டை எதிர்கொள்ள ஒரு சர்வதேச சட்டப்பூர்வ ஒப்பந்தம் (legally binding treaty) தேவை என தீர்மானம் (Resolution 3/7) ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது (UNEP, 2017).
இந்த கூட்டமே பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டை எதிர்கொள்ள, சர்வதேச சட்டபூர்வ ஒப்பந்தம் (Legally Binding Treaty) ஏற்படுவதற்கு தொடக்கப் புள்ளியாக இருந்தது. இது பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான முதல் உலகளாவிய முயற்சியாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும், இந்த தீர்மானம், பிளாஸ்டிக்கின் வடிவமைப்பு, உற்பத்தி, பயன்பாடு, மறுசுழற்சி, மற்றும் கழிவு மேலாண்மை ஆகியவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கு உலக நாடுகளை ஒருங்கிணைப்பதற்கு அடித்தளமாக அமைந்தது.
2021ஆம் ஆண்டு ஐ.நா. சுற்றுச்சூழல் திட்டம் (UNEP) வெளியிட்ட அறிக்கையின் படி, உலகக் கடல்களில், 75 முதல் 199 மில்லியன் டன் பிளாஸ்டிக் கழிவு குவிந்துள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது (UNEP, 2021). இதனுடன் தொடர்ந்து, ஆண்டுதோறும் 19 முதல் 23 மில்லியன் டன் பிளாஸ்டிக் நீர்நிலைகளில் (aquatic ecosystems) குவிகின்றன என UNEP மற்றும் பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பு (OECD) ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன (UNEP, 2021; OECD, 2022). இதனால், ஆண்டுதோறும் 1–2 மில்லியன் டன் பிளாஸ்டிக் நேரடியாக கடல்களில் குவிகின்றன.
.jpeg)
இந்தத் தரவுகள், கடல் மாசுபாட்டின் அளவை மட்டுமல்லாமல், அது நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வரும் அச்சுறுத்தலையும் வெளிப்படுத்தன. இவை உலக அரசியல் தலைவர்களையும் பொதுமக்களையும் மேலும் கவனம் செலுத்த வைத்தன. உதாரணமாக, இந்த தரவுகள் கடல் உயிரினங்களின் இழப்பு, மீன்பிடித்தொழில் பாதிப்பு, மற்றும் கடற்கரைகளின் அழகியல் சீர்கேடு ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தின. இது நமது உணவுத் தட்டில் கூட பிளாஸ்டிக் நுண்துகள்களை கொண்டுவரும் அபாயத்தை நினைவூட்டியது.
இந்த காலகட்டத்தில் சமூக ஊடகங்கள், பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டிற்கு எதிரான விழிப்புணர்வை பரப்புவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தன. #BreakFreeFromPlastic, #BeatPlasticPollution, #PlanetOrPlastic போன்ற ஹாஷ்டேக்குகள் (hashtags) கோடிக்கணக்கான மக்களிடையே பரவி, தனிப்பட்ட முறையில் பிளாஸ்டிக் பயன்பாட்டைக் குறைப்பது குறித்த விவாதங்களைத் தூண்டின. இந்த பிரச்சாரங்கள் மக்களை மறுபயன்பாட்டு பைகள் (reusable bags), எஃகு குடிநீர் பாட்டில்கள் (stainless steel bottles) மற்றும் பிளாஸ்டிக் இல்லாத மாற்று பொருட்களை பயன்படுத்த ஊக்குவித்தன. பள்ளிகளில் மாணவர்கள் பிளாஸ்டிக் எதிர்ப்பு பிரச்சாரங்களை முன்னெடுத்தனர், நகரங்களில் பிளாஸ்டிக் இல்லாத சந்தைகள் (plastic-free markets) உருவாகின, மேலும் இந்தியா, கென்யா, ஐரோப்பிய ஒன்றியம் போன்ற பல நாடுகள் ஒருமுறை பயன்படுத்தப்படும் பிளாஸ்டிக் பைகளுக்கு தடை விதித்தன. இந்த சமூக அலை அரசியல் அழுத்தமாக மாறி, உலக அரசுகளை சட்டரீதியான நடவடிக்கைகளை பரிசீலிக்க வைத்தது. இது தனிப்பட்ட தேர்வுகளிலிருந்து, உலகளாவிய கொள்கை மாற்றத்திற்கு மாறும், உணர்ச்சிகரமான பயணமாக இருந்தது.
இந்தத் தொடர் முன்னேற்றத்தின் உச்சமாக, 2022ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம், கென்யாவின் நைரோபியில் நடைபெற்ற ஐக்கிய நாடுகள் சுற்றுச்சூழல் பேரவையின் (United Nations Environment Assembly – UNEA 5.2) ஐந்தாவது அமர்வில், உலக நாடுகள் ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க முடிவை எடுத்தன. 175 நாடுகள் ஒருமித்து, ‘தீர்மானம் 5/14’ (Resolution 5/14) ஐ ஏற்றன. இதன் முதன்மை நோக்கம், உலகளாவிய பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டை, குறிப்பாக கடல் மாசுபாட்டை, முடிவுக்குக் கொண்டுவர, உலகளாவிய சட்டப்பூர்வமான பிணைப்பு ஒப்பந்தத்தை (International Legally Binding Instrument – ILBI) உருவாக்குவதாகும். இந்த தீர்மானம், சுற்றுச்சூழல் வரலாற்றில், பாரிஸ் காலநிலை ஒப்பந்தத்திற்கு அடுத்தபடியாக மிக முக்கியமான பன்னாட்டு முயற்சியாகக் கருதப்படுகிறது. இது பிளாஸ்டிக்கின் முழு வாழ்க்கை சுழற்சியையும், அதாவது வடிவமைப்பு, உற்பத்தி, பயன்பாடு, மறுசுழற்சி, கழிவு மேலாண்மை, மற்றும் நச்சு இரசாயனங்களை ஒழுங்குபடுத்துதல் ஆகிய அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய விரிவான அணுகுமுறையை முன்மொழிகிறது. இந்நோக்கத்தை அடைய, பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டை முடிவுக்குக் கொண்டுவர, அரசுகளுக்கிடையிலான பேச்சுவார்த்தைக் குழு (INC – Intergovernmental Negotiating Committee – on Plastic Pollution) உருவாக்கப்பட்டு, 2022 இறுதியில் தனது முதல் கூட்டத்தை (INC-1) தொடங்கியது. 2022 முதல் 2025 வரை, INC-1 முதல் INC-5.2 வரை கூட்டங்கள் நடைபெற்று, உலகளாவிய ஒப்பந்தத்தின் அடித்தளத்தை உருவாக்க முயற்சிக்கப்பட்டன. ஆயினும், பிளாஸ்டிக் உற்பத்தி வரம்புகள், நிதி ஒதுக்கீடு, நச்சு இரசாயனக் கட்டுப்பாடுகள் போன்ற அம்சங்களில் ஏற்பட்ட முரண்பாடுகள் காரணமாக, ஒப்பந்தம் இறுதி நிலைக்கு செல்லவில்லை.
ஐ.என்.சி.-1 (INC-1) கூட்டம் 2022 நவம்பர் 28 முதல் டிசம்பர் 2 வரை, உருகுவேயின் புன்டா டெல் எஸ்டே (Punta del Este, Uruguay) நகரில் நடைபெற்றது. இந்த முதல் அமர்வு, பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான சர்வதேச சட்டப்பூர்வமாக பிணைப்பு வலுவுடைய ஒப்பந்தத்தின் (International Legally Binding Instrument – ILBI) முக்கிய நோக்கங்கள் மற்றும் கட்டமைப்பை வரையறுப்பதற்கு அடித்தளமாக அமைந்தது. பிளாஸ்டிக் உற்பத்தி, நுகர்வு, மறுசுழற்சி மற்றும் கழிவு மேலாண்மை ஆகிய அனைத்தையும் ஒருங்கிணைக்கும் விரிவான அணுகுமுறை அவசியம் என பங்கேற்பாளர்கள் வலியுறுத்தினர். இந்தக் கூட்டத்தில், ஒப்பந்தத்தின் பரந்த நோக்கங்கள் மற்றும் பேச்சுவார்த்தைகளுக்கான முதல் வரைவு (Preliminary Framework) உருவாக்கப்பட்டதுடன், உலகளாவிய ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்த பல பங்குதாரர் மன்றம் (Multi-Stakeholder Forum) நிறுவப்பட்டது. இவ்வமைச்சரவை, பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டை எதிர்கொள்ளும் உலகளாவிய முயற்சிகளுக்கு தொடக்கப்புள்ளியாக இருந்து, பன்னாட்டு கவனத்தை ஈர்த்தது.
ஐ.என்.சி.-2 (INC-2) கூட்டம் 2023 மே 29 முதல் ஜூன் 2 வரை, பிரான்ஸ் நாட்டின் பாரிசில் (Paris, France) நடைபெற்றது. இந்த அமர்வு, ஒப்பந்தத்தின் முக்கிய கூறுகளை மேலும் தெளிவுபடுத்தி செம்மைப்படுத்திய ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாகும். பிளாஸ்டிக் உற்பத்தியை கட்டுப்படுத்துவது, மறுசுழற்சி மற்றும் மறுபயன்பாட்டு முறைகளை மேம்படுத்துவது, மற்றும் நச்சு இரசாயனங்களை ஒழுங்குபடுத்துவது குறித்து விரிவான விவாதங்கள் நடைபெற்றன. வளரும் நாடுகளுக்கான நிதி மற்றும் தொழில்நுட்ப ஆதரவை வலியுறுத்திய இந்த அமர்வு, உலகளாவிய சுற்றுச்சூழல் நீதி நிலைநிறுத்துவதில் அவசியமானதாகக் கருதப்பட்டது. ஒப்பந்தத்தின் சட்டப்பூர்வ கட்டமைப்பு மற்றும் செயல்படுத்தல் வழிமுறைகளில் கணிசமான முன்னேற்றம் ஏற்பட்டிருந்தாலும், உற்பத்தி வரம்புகள் மற்றும் நிதி பொறுப்பு (Financial Responsibility) குறித்து ஒருமித்த கருத்து எட்டப்படவில்லை. இதனால் பேச்சுவார்த்தைகள் புதிய கட்டத்தை நோக்கிச் சென்றன. இங்கு, வளரும் நாடுகளின் குரல்கள் மேலும் தீவிரமடைந்து, பிளாஸ்டிக் உற்பத்தியாளர்களின் செல்வாக்குக்கு எதிராக உணர்ச்சிகரமான எதிர்ப்புகள் எழுந்தன.
ஐ.என்.சி.-3 (INC-3) கூட்டம் 2023 நவம்பர் 13 முதல் 19 வரை, கென்யாவின் நைரோபியில் (Nairobi, Kenya) நடைபெற்றது. இங்கு, ஒப்பந்தத்தின் முதல் வரைவு உரை (Draft Text) உருவாக்கப்பட்டு, உலகளாவிய முயற்சிகளுக்கு புதிய பாதையை திறந்தது. இது உலகளாவிய ஒப்பந்தத்தின் உருவாக்கத்தில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. பிளாஸ்டிக் உற்பத்தி வரம்புகள், மாற்று பொருட்களை ஊக்குவிப்பது, மற்றும் கழிவு மேலாண்மை முறைகளை மேம்படுத்துவது போன்ற மைய தலைப்புகள் ஆழமாக விவாதிக்கப்பட்டன. வளர்ந்த மற்றும் வளரும் நாடுகளுக்கு இடையே உற்பத்தி குறைப்பு மற்றும் நிதி பொறுப்பு (Financial Responsibility) குறித்த கருத்து வேறுபாடுகள் தொடர்ந்தன, ஆனால் இந்த அமர்வு ஒப்பந்தத்தின் உள்ளடக்கத்தை மேலும் தெளிவுபடுத்தி, அடுத்த கட்ட பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு உறுதியான அடித்தளத்தை அமைத்தது. அதேசமயம், ஆப்பிரிக்க நாடுகள் காட்டிய தலைமைத்துவம், பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டால் பாதிக்கப்பட்ட உள்ளூர் சமூகங்களின் குரல்களை உலக மேடையில் ஒலிக்கச் செய்து, விவாதங்களை உணர்ச்சி பூர்வமாகக் கூர்மைப்படுத்தியது.
ஐ.என்.சி.-4 (INC-4) கூட்டம் 2024 ஏப்ரல் 23 முதல் 29 வரை, கனடாவின் ஒட்டாவாவில் (Ottawa, Canada) நடைபெற்றது. இந்த அமர்வு, ஒப்பந்தத்தின் வரைவு உரையை (Draft Text) மேலும் செம்மைப்படுத்தி, சட்டப்பூர்வமான வடிவம் மற்றும் செயல்படுத்தல் வழிமுறைகள் குறித்து விரிவான விவாதங்களை முன்னெடுத்தது. பிளாஸ்டிக் உற்பத்தியைக் குறைப்பதற்கான உலகளாவிய இலக்குகள், மறுசுழற்சி மற்றும் மறுபயன்பாடு முறைகளை ஊக்குவிப்பது, மற்றும் உலகளாவிய கண்காணிப்பு முறைமைகள் (Global Monitoring Systems) அமைப்பது குறித்து முக்கிய முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டன. கனடா ஃபெடரல் பிளாஸ்டிக் ரெஜிஸ்ட்ரி (Federal Plastics Registry) என்ற புதிய முயற்சியை அறிமுகப்படுத்தியது, இது பிளாஸ்டிக் உற்பத்தி, பயன்பாடு, மற்றும் நச்சு பிளாஸ்டிக்குகளை (Toxic Plastics) கண்காணிக்க உதவும் என்று பரவலாக விவாதிக்கப்பட்டு, சமூக ஊடகங்களில் கவனம் பெற்றது. மேலும், கனடா உருவாக்கிய ஹோஸ்ட் கன்ட்ரி அலையன்ஸ் (Host Country Alliance) உலகளாவிய ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்தியது. இருப்பினும், நிதி உதவி மற்றும் தொழில்நுட்ப பரிமாற்றம் தொடர்பான முரண்பாடுகள் தீர்க்கப்படாமல் தொடர்ந்தன. இந்த அமர்வு, வட அமெரிக்காவின் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்களின் போராட்டக் கதைகளை இணைத்து, பிளாஸ்டிக் உற்பத்தியாளர்களின் செல்வாக்குக்கு எதிரான உணர்ச்சிகரமான போர்க்காட்சியாக மாறியது.
ஐ.என்.சி.-5 (INC-5) கூட்டம் 2024 நவம்பர் 25 முதல் டிசம்பர் 1 வரை, தென் கொரியாவின் புசானில் (Busan, South Korea) நடைபெற்றது. இந்த அமர்வு, பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான சர்வதேச ஒப்பந்தத்தை இறுதி செய்வதற்கு முக்கியமான இறுதிக் கட்டமாக அமைந்தது. உலகளாவிய இலக்குகள், நிதி ஆதாரங்கள், மற்றும் சட்டப்பூர்வமாக பிணைப்பு வலுவுடைய வழிமுறைகள் குறித்து விவாதங்கள் நடைபெற்றன. பிளாஸ்டிக் உற்பத்தி குறைப்பு, மாற்று பொருட்கள் , மற்றும் உலகளாவிய கண்காணிப்பு முறைமைகள் (Global Monitoring Systems) ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்து, உலகளாவிய ஒத்துழைப்பு மற்றும் பொறுப்பு பகிர்வு குறித்து விவாதங்கள் தீவிரமடைந்தன. ஆயினும், பெட்ரோகெமிக்கல் உற்பத்தியாளர்களின் எதிர்ப்புகள் மற்றும் உற்பத்தி வரம்புகள் குறித்த மோதல்கள் காரணமாக, ஒருமித்த கருத்து எட்டப்படவில்லை; அமர்வு தோல்வியுடன் முடிந்து, அடுத்த கட்டத்திற்கு (INC-5.2) ஒத்திவைக்கப்பட்டது.
ஐ.என்.சி.-5.2 (INC-5.2) கூட்டம் 2025 ஆகஸ்ட் 5 முதல் 15 வரை, ஸ்விட்சர்லாந்தின் ஜெனீவாவில் நடைபெற்றது. இந்த அமர்வு, தலைவரின் திருத்தப்பட்ட வரைவு உரை உள்ளிட்ட ஆவணங்களை விவாதித்து, பிளாஸ்டிக் மாசு ஒழிப்பு ஒப்பந்தத்தை இறுதி செய்ய முயற்சித்தது. உற்பத்தி வரம்புகள், நிதி உதவி, மற்றும் நச்சு இரசாயனங்களை ஒழுங்குபடுத்துதல் போன்ற மைய பிரச்சினைகளில் தீவிர விவாதங்கள் நடைபெற்றன. ஆயினும், நாடுகளுக்கு இடையேயான ஆழமான மோதல்களை ஏற்படுத்தியது. குறிப்பாக பெட்ரோகெமிக்கல் தொழில்களின் செல்வாக்கு காரணமாக, ஒருமித்த கருத்து எட்டப்படவில்லை; அமர்வு தோல்வியுடன் முடிந்து, மேலும் பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு (அநேகமாக INC-6) வழிவகுத்தது. இந்த தோல்வி, உலகளாவிய சுற்றுச்சூழல் இயக்கங்களிடையே விரக்தியை ஏற்படுத்தியது,
ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் மாநாட்டில் (UNEA-3) விதைக்கப்பட்ட விதைகள், UNEA-5.2 இல் உருவான கட்டமைப்புகள் மற்றும் ஐ.என்.சி. கூட்டங்களில் நடந்த கடுமையான விவாதங்கள் அனைத்தும், பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டை ஒரு உலகளாவிய சட்டரீதியான கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு நோக்கி நகர்த்தியுள்ளன. ஆயினும், இந்த பயணம் இன்னும் முடிவடையவில்லை; தோல்விகள் இருந்தாலும், விஞ்ஞான எச்சரிக்கைகள், ஊடக அதிர்வுகள், மக்கள் இயக்கங்கள், மற்றும் அரசியல் பேச்சுவார்த்தைகளின் ஒருங்கிணைந்த போராட்டம் தொடர்கிறது. இது பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டை “தனிநபர் பழக்கவழக்க” பிரச்சினையிலிருந்து “உலகளாவிய சட்டரீதியான கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு” நோக்கி நகர்த்திய வரலாற்று பாதையை வெளிப்படுத்துகிறது—ஆனால், இந்த போரில் இன்னும் வெற்றி கிடைக்கவில்லை, அது நமது தொடர்ச்சியான உழைப்பையும் உணர்ச்சியையும் கோருகிறது.
பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டின் நெருக்கடி என்பது நுகர்வோர் எதை வாங்குகிறார்கள் என்பதைக் கடந்தது; இது தவறான அரசுக் கொள்கைகள், குறைபாடுகள் நிறைந்த தயாரிப்பு வடிவமைப்புகள், மற்றும் பிளாஸ்டிக் தயாரிக்கும் நிறுவனங்களின் பொறுப்பற்ற அணுகுமுறையில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது. தனிநபர் செயல் என்பது ஒரு அலை போல; ஆனால் அரசாங்கமும் வணிக நிறுவனங்களும் இணைந்து செயல்பட்டால், அது சுனாமி போல ஒரு மாற்றத்தை உருவாக்கும்.
